Reisverhalen

"Ieder jaar bezoeken alleen al in de maand juni 600.000 mensen de Grand Canyon. Wel logisch, want het is een van de bekendste en meest indrukwekkende plekken ter wereld. Toch vroeg ik mij af hoe het zou zijn om het 'Grand Canyon' gevoel eens op een andere manier te beleven dan met een paar cameraklikken. En dus stond ik opeens met een Zweed, een Rus en een Engelsman een gat in de grond te graven voor een nieuwe omheining. Met voor ons het immense uitzicht op de Grand Canyon vanaf Yavapai Point. De National Park Service heeft als motto: 'To truly experience the Grand Canyon one must become part of it' en ik ben het daar volledig mee eens. Samen met 47 vrijwilligers uit 12 verschillende landen heb ik 8 weken lang letterlijk in de Grand Canyon staan graven! We hebben hier en in andere parken trails uitgezet, bomen geplant en hekken gerepareerd. Het werk was heel bevredigend. Plekken die niet meer begaanbaar waren zijn nu weer open voor het publiek. Maar er werden ook dingen voor ons georganiseerd, zoals wandelingen door de natuur en trainingsweekenden in wilderness survival. Bovendien konden we het alledaagse leven in small-town Amerika eens aan den lijve ondervinden. Mensen waren heel enthousiast als we vertelden wat we deden. Tel daarbij op een geweldig mooie omgeving. Zion Park, de Nevadawoestijn en nog veel meer plaatsen die dit tot een onvergetelijke ervaring hebben gemaakt…"
Tom Arbuthnott

De eerste drie maanden verbleef ik in Flagstaff, Arizona. Klinkt exotisch, en dat was het ook. Typisch Amerikaans stadje met een gezellig downtown. Daarnaast liggen de bekendste Nationale Parken rondom in Arizona. Plus natuurlijk het grote walhalla: Las Vegas! De laatste tweeënhalve maand verbleef ik in Santa Cruz, California. Een voormalig hippiestadje aan het strand. Met de belangrijkste trekpleister San Francisco op nog geen twee uur! Het werk was zeer afwisselend. Van kuilen graven voor woestijnonderzoek tot hekwerk aanleggen, herbebossingswerkzaamheden, voetpaden herstellen en erosiepreventie. Allemaal erg bevredigend werk, altijd zag je resultaat! De werkdagen zijn lang en soms ook zwaar. Maar 's avonds hadden we een lekkere maaltijd en kon je lekker uitrusten in je tentje. Deze ervaring was in één woord fantastisch, wat wil je nog meer?
Maarten Firet

Mijn een-na-laatste project alweer. Samen met een heleboel mensen die ik al goed kende. Op naar Tuscon waar we in een park dicht bij de stad gingen werken. Het was een zogenaamd 'national forest'. Wat nogal vreemd overkwam, aangezien we midden in de woestijn waren en er alleen maar heel veel cactussen groeiden. Maar al snel werd duidelijk dat het hier om een 'cactussenbos' ging, en de cactussen honderden jaren oud waren. Voordat een cactus zijn eerste arm krijgt is hij ongeveer 160 jaar oud en een bloem duurt 200 jaar. Vandaar dat er gevangenisstraf staat op vernieling. De crew was geweldig! En de goede groepsspirit konden we wel gebruiken aangezien het meer dan 40 graden was... De hele dag zongen we gekke liedjes. Volgens onze supervisor waren we allemaal 'mental' geworden door uitdroging. Gisteren eerst met de crew uit eten gegaan en daarna er een ouderwets gezellige woensdagavond van gemaakt. Nog 1 project, en dan zit het avontuur hier er alweer op!
Heleen de Haan

Ik mis Amerika enorm sinds ik terug ben! En ik ben niet de enige, want van andere vrijwilligers hoor ik het ook (we e-mailen nog steeds). We hebben allemaal hetzelfde: hoe geweldig het was en hoe trots we zijn op wat we gedaan hebben. De uitdaging, en het gemeenschappelijke doel waaraan we met zoveel nationaliteiten hebben gewerkt was heel inspirerend. Het is een hele positieve ervaring die echt kleur geeft aan je leven. Ik praat er nog steeds voortdurend over en ik weet zeker dat ik voor volgend jaar ook heel veel anderen aangestoken heb met mijn enthousiasme!
Becci Senior

Alweer een berichtje uit het verre Amerika. Hier is alles nog steeds super!!! Vorige week had ik mijn tweede project: 4 dagen naar het Grand Canyon National Park. Daar moesten we bomen, struiken, cactussen, gras uitgraven om plaats te maken voor een parking. De planten moesten we ergens anders herplanten. Het werk lijkt misschien niet zo boeiend, maar het is wel leuk om te doen. Maar het gaat niet alleen om het werk, het is ook de plek waar je bent en met wie; samen met een Koreaan, een Duitser, een Zweed, een Amerikaan en een Let bomen uitgraven in de Grand Canyon in toch wel een bijzondere, unieke ervaring (en zeker een aanrader, dus als je een aantal maanden niks te doen hebt...).
Michel Thijs